Zwycięstwa czterech Polek w Toruniu

/ Tomasz Krasoń , źródło: itftennis.com, foto: bellacup.pl

Cztery Polki poszły w ślady Magdaleny Kiszczyńskiej i awansowały do drugiej rundy imprezy Bella Cup, która od wtorku rozgrywana jest w Toruniu. Pierwsze spotkania w turnieju ITF o puli nagród 25 tysięcy dolarów wygrały Anna Korzeniak, Karolina Kosińska, Katarzyna Piter i Paula Kania.

Najbardziej zaciętą batalię o miejsce w szesnastce stoczyła Anna Korzeniak. 21-letnia krakowianka jest w Toruniu rozstawiona z „czwórką”, ale pierwszego seta pojedynku z Lianą-Gabrielą Ungur przegrała 2:6. Druga odsłona miała niezwykle dramatyczny przebieg, a czwarta rakieta naszego kraju przedłużyła swoje szanse na awans dopiero po emocjonującym tie breaku, którego wygrała do siedmiu. Taki obrót wydarzeń wyraźnie wybił z uderzenia Rumunkę. W decydującym secie Ania Korzeniak prowadziła 4:1, gdy Ungur poddała spotkanie z powodu problemów zdrowotnych.

O ćwierćfinał Anna Korzeniak zagra z inną reprezentantką biało-czerwonych, Paulą Kanią. Utalentowana 16-latka z Sosnowca rozbiła w pierwszej rundzie Bella Cup Klaudię Gawlik. Kania odprawiła starszą o zaledwie siedem miesięcy rodaczkę „na rowerze”. Obie nasze juniorki start w toruńskim turnieju miały zapewniony dzięki „dzikim” kartom.

Równie jednostronny przebieg miała druga stuprocentowo polska potyczka. Kwalifikantka Katarzyna Piter pozostawiła w pokonanym polu Sandrę Zaniewską. 18-letnia poznanianka okazała się mniej bezwzględna wobec rywalki ze Śląska, oddając jej trzy gemy w drugim secie spotkania. Występ w Toruniu jest szansą dla Katarzyny Piter na odbudowanie formy. Ostatnie starty jednej z największych nadziej polskiego tenisa nie napawały optymizmem.

Do drugiej rundy awansowała także najlepiej spisująca się Polka w tegorocznych imprezach ITF. Mowa o Karolinie Kosińskiej, która we wcześniejszej fazie sezony odnotowała dwa turniejowe triumfy i dotarła do 328. pozycji na świecie. Na inaugurację toruńskiej imprezy 23-letnia warszawianka pokonała groźną Słowaczkę Dominikę Nociarovą. Zarówno w pierwszej, jak i drugiej partii przewaga Polki nie była zbyt okazała, ale wystarczyła do pewnego zwycięstwa. Kosińska triumfowała 6:4, 6:3.

Mniej szczęścia miała Olga Brózda. Szósta rakieta naszego kraju przegrała w pierwszej rundzie z jedną z faworytek imprezy, rozstawioną z „dwójką” Lenką Tvarovskovą. 23-letnia poznanianka nie zdołała nawet nawiązać walki ze znacznie wyżej notowaną Słowaczkę i przegrała 0:6, 2:6.

Polkom dobrze wiedzie się w rozgrywkach gry podwójnej. Do półfinału dotarło aż pięć naszych reprezentantek. O finał rozstawione z „czwórką” Karolina Kosińska i Aleksandra Rosolska zagrają z Justyną Jegiołką i Dianą Nakić, a Paula Kania i Katarzyna Piter skrzyżują rakiety z najwyżej notowaną parą imprezy, Julią Bejgelzimer i Ksenią Milewską.

Wyniki pierwszej rundy singla:
Anna Korzeniak (Polska, 4) – Liana-Gabriela Ungur (Rumunia) 2:6, 7:6(7), 4:1 i krecz
Paula Kania (Polska, WC) – Klaudia Gawlik (Polska, WC) 6:0, 6:0
Katarzyna Piter (Polska, Q) – Sandra Zaniewska (Polska, WC) 6:0, 6:3
Karolina Kosińska (Polska) – Dominika Nociarova (Słowacja) 6:4, 6:3
Lenka Tvarovskova (Słowacja, 2) – Olga Brózda (Polska) 6:0, 6:2

W krzywym zwierciadle: Murray? Nie znam… (korespondencja z Londynu)

/ Michał Jaśniewicz , źródło: Korespondencja z Londynu Artur St. Rolak, foto: AFP

Kamery BBC są wszędzie – przynajmniej na Wimbledonie. To nic, że redaktorzy z mikrofonami niemiłosiernie kaleczą nazwiska inne niż Murray, Federer czy Williams. Można nie słuchać, ale czasami naprawdę warto.

Choćby wtedy, gdy ekipa telewizyjna postanowiła odwiedzić ludzi stojących w całonocnej kolejce po bilety. Fani Lleytona Hewitta z daleka rzucają się i w oczy (żółtymi koszulkami z wielkim napisem AUS Fanatics), i w uszy (głośnym śpiewem, ale kto by ich zrozumiał z tym akcentem…), więc aż się prosiło, aby zacząć właśnie od nich.

– Czy waszym zdaniem Andy Murray ma szansę wygrać Wimbledon? – dziennikarz zapytał z nadzieją  głosie pierwszą grupę kibiców.
– Murray? Nie znamy – odpowiedzieli wymieniając spojrzenia.
Podszedł do drugiej grupy i powtórzył pytanie.
– Nieeee!!! – ci akurat nie żartowali.

Dalej redaktor już nie ryzykował. Bezradnie zwinął mikrofon, operator schował kamerę, ale wydawca puścił reportaż na antenę.

W czwartek Murray pokonał Juana Carlosa Ferrero w 101 minut i po spełnieniu jeszcze kilku obowiązków pojechał do domu. Jeśli włączył telewizor, to zobaczył na ekranie Hewitta i jego sympatyków, którzy tego popołudnia i wieczora mieli wysoką oglądalność. I to w prime time. Przez 230 minut kamery pokazywały na zmianę Australijczyka, Andy’ego Roddicka i trybuny, ze szczególnym uwzględnieniem kibiców w żółtych T-shirtach. Oraz żon obu tenisistów. Pani Roddickowa, modelka, jest ładniejsza od pani Hewittowej, aktorki. I bardziej uśmiechnięta, bo to jej mąż wygrał ostatnią piłkę tego pojedynku, będącego niewątpliwą ozdobą ćwierćfinałów.

No i redaktor też się trochę ucieszył. Mógłby teraz spytać, kto jest Hewitt, ale kogo? AUS Fanatics poszli na piwo, a potem po bilety na mecz krykieta.

Djoković nie daje rady, Federer i Murray w półfinałach

/ Anna Wilma , źródło: wimbledon.org, foto: AFP

Roger Federer i Andy Murray po trzysetowych zwycięstwach awansowali do półfinałów gry pojedynczej mężczyzn wielkoszlemowego Wimbledonu. Szwajcar uporał się z bardzo dobrze serwującym Ivo Karloviciem, a Brytyjczyk odprawił Juana Carlosa Ferrero. Mniej szczęścia miał Novak Djoković. Serb przegrał bój z Tommym Haasem, ale i tak znacznie poprawił swoje zeszłoroczne osiągnięcie na londyńskiej trawie. Ostatnim półfinalistą został zgodnie z oczekiwaniami Andy Roddick, ale Lleyton Hewitt zmusił go do pięciosetowej walki.

Tommy Haas to najstarszy zawodnik, jaki znalazł się w drabince gry pojedynczej mężczyzn Wimbledonu 2009. Dziś Novak Djoković miał szansę zrewanżować się 31-letniemu Niemcowi za niedawną porażkę w finale w Halle. Nie uczynił tego i ponownie przegrał, tym razem w czterech setach 5:7, 6:7(8), 6:4, 3:6.

W pierwszych minutach spotkania wyraźnie widać było różnicę w stylach – "staromodny" Haasa i "nowoczesny" Djokovicia. Przez czterdzieści minut nie doszło do ani jednego break pointa. W samej końcówce Niemiec zaczął grac agresywniej, zmuszając Serba do popełniania błędów. W ten sposób wywalczył przełamanie i wygrał partię 7:5. W drugiej odsłonie mógł powtórzyć się ten scenariusz, niżej notowany z tenisistów prowadził już bowiem 6:5 z przewagą przełamania. Wówczas Djoković zmobilizował się i w perfekcyjny sposób doprowadził do tie-breaka. W dodatkowym gemie okazał się jednak słabszy po czternastu rozegranych punktach. W trzecim secie najprawdopodobniej Haas poczuł, że stoi przed szansą pokonania czwartego tenisisty globu, pozwolił się przełamać i ożywił nadzieje serbskich kibiców. Swoją przewagę przypieczętował jednak w czwartej odsłonie i choć Djoković starał się grać spokojniej, od stanu 1:3 nie zdołał odrobić strat i musiał pożegnać się z Wielkim Szlemem w Londynie.

To oczywiście duże rozczarowanie, że nie wygrałem – przyznał ze skruchą Novak Djoković. – Myślę, że dobrze się spisywałem w całym turnieju, ale niestety dzisiaj nie wystąpiłem dobrze. Byłem solidny we własnych gemach, ale nie potrafiłem tego utrzymać w najważniejszych momentach, byłem za bardzo zdenerwowany w tych chwilach. On wykorzystywał swoje szanse i grał lepiej. On naprawdę zasłużył na zwycięstwo.

Tommy Haas, niegdyś wicelider klasyfikacji ATP, nie przegrał jeszcze w tym sezonie meczu na nawierzchni trawiastej. Dziś Niemiec osiągnął swój najlepszy wynik w historii startów wimbledońskich. Dotychczas była nim czwarta runda z 2007 roku. Wówczas przegrał z Rogerem Federerem…

A już za dwa dni będzie miał szansę zrewanżować się, bowiem to Szwajcar jest jego następnym rywalem. Mistrz z Bazylei nie może marnować czasu w Londynie, bowiem ma okazję powrócić na prowadzenie w światowym rankingu. Musi tylko… wygrać. Dziś wyeliminował Ivo Karlovicia (numer 22) wynikiem 6:3, 7:5, 7:6(3). Chorwat zasłynął w wimbledońskiej imprezie tym, że zaserwował najwięcej asów – łącznie 160, z czego 23 w dzisiejszym pojedynku (dla porównania liderka wśród pań, Sabine Lisicki, ma ich na koncie zaledwie 41!).

Do zwycięstwa Szwajcar, rozstawiony z numerem dwa, potrzebował trzech setów oraz godziny z czterdziestoma trzema minutami czasu. W pierwszej odsłonie Federer błyskawicznie zdobył przełamanie, choć odebranie gema serwisowego Chorwatowi podczas tego turnieju dla wszystkich jego rywali było niemalże cudem (Karlović w czterech meczach bronił zaledwie 4 break pointów!). Faworyt utrzymał tę przewagę i objął prowadzenie w spotkaniu. W drugiej odsłonie gra toczyła się zgodnie z regułą własnego podania aż do jedenastego gema, w którym Karlović ponownie został przełamany. Po kolejnym gemie Federer objął prowadzenie w setach 2-0. Chorwat nie stracił motywacji. W trzeciej odsłonie utrzymywał się "na powierzchni" przez 12 gemów, ale w tie-breaku okazał się dużo słabszy i ostatecznie musiał pożegnać się z imprezą.

Faworyt gospodarzy, Andy Murray, w trzech setach uporał się z jednym ze starszych uczestników imprezy. Juan Carlos Ferrero, który godnie zastąpił w Londynie Rafaela Nadala, w jednej czwartej finału przegrał 5:7, 3:6, 2:6. Brytyjczyk, po poważnych tarapatach w poprzedniej rundzie  w konfrontacji ze Stanislasem Wawrinką, tym razem nie pozostawił swojemu rywalowi żadnych złudzeń. O wejście do upragnionego finału zagra z Andym Roddickiem. Amerykanin był dzisiaj lepszy od Lleytona Hewitta.

Ćwierćfinały singla:
Roger Federer (Szwajcaria, 2) – Ivo Karlović (Chorwacja, 22) 6:3, 7:5, 7:6(3)
Andy Murray (Wielka Brytania, 3) – Juan Carlos Ferrero (Hiszpania) 7:5, 6:3, 6:2
Tommy Haas (Niemcy, 24) – Novak Djoković (Serbia, 4) 7:5, 7:6(8), 4:6, 6:3
Andy Roddick (Stany Zjednoczone, 6) – Lleyton Hewitt (Australia) 6:3, 6:7(10), 7:6(1), 4:6, 6:4

Sprawdź komplet wyników z Londynu!

Wimbledon w krzywym zwierciadle: pusta szafka (korespondencja z Londynu)

/ Michał Jaśniewicz , źródło: Korespondencja z Londynu Artur St. Rolak, foto: AFP

Kiedy gruchnęła wiadomość, że Rafael Nadal wycofał się z The Championships, co siódmy hiszpański dziennikarz już posiadający akredytację (a trzeba wiedzieć, że na Wimbledonie nie dają ich każdemu chętnemu) zrezygnował z przyjazdu do Londynu. Głupio wyszło, bo Juan Carlos Ferrero gra dalej.

Trudno powiedzieć, by polscy dziennikarze przecenili szanse Agnieszki Radwańskiej. Jeden wyjechał już po czwartej rundzie i nie zobaczył ćwierćfinału – chociaż, tak po prawdzie – do oglądania nie było zbyt wiele. Dwóch innych było skłonnych dopłacić i przebukować bilety na powrót do Warszawy na inny termin, gdyby tylko Venus Williams dała „Isi” – i im – taką szansę.

W ogóle mało kto chciał, żeby Radwańska została jeszcze parę dni w Londynie. We wtorek rano przyszła do szatni i ze zdziwieniem odkryła, że jej szafka jest pusta. Było w niej parę drobiazgów, jakieś śmieci, nic cennego – np. na US Open regularnie giną ipody i portfele – ale sprawa przykra. Wstęp do szatni, do której nie zagląda nikt z personelu, podobno nawet sprzątaczki, mają początkowo tylko zawodniczki rozstawione z numerami 1-16, a później – gdy liczba grających zostanie zredukowana – wszystkie z czwartej rundy. Lista podejrzanych jest więc zamknięta, ale śledztwa nie będzie.

Chodzą słuchy, że w sobotę – w dniu finału – z tej szatni korzystać będą już tylko siostry Williams.